ती..!!

काय लिहावं काय कळेना, लिहल्याशिवाय आज झोप पण लागणार नाही, डोक्यात स्वतःच्या नशिबावर भयंकर राग आहे आणि हृदयात तेवढंच तुझ्यावर प्रेम. म्हणलं हजार वेळा तुझं इंस्टाग्राम प्रोफाइल चेक करण्यापेक्षा चल काहीतरी तुझ्यावरच लिहू. कुठून सुरु करू, ठीक आहे – डोळ्यापासून करूया – “तुझे डोळेे, जसे कि देवाची सर्जनशीलता… ” – ‘अरे हे खूप बोर होतंय, डोळे नको, सगळेच लेखक आणि कवी ते डोळ्यावरच का अडकतात त्यांचं त्यांनाच माहित. तू थोडीशी वेगळी आहे म्हणून आपण काहीतरी वेगळं करूया.’

“जसे केस तुझे घनदाट…” – ‘नाही हे नाही मेळ खात, केस नको लॉरिअल पॅरिस ची ad थोडी करायची मला तुज्यावर?’ ठीक आहे, लाल ओठ चालतील? का हसल्यावर होणारे ते गुलाबी गाल? पण पुन्हा म्हणलं अरे हे प्रेम आहे, शरीराचा काय संबंध यात – थोडं आत जा. ”तुझं छान हृदय असलं काहीतरी?’ नाही अजून आत! ‘तुझा पवित्र आत्मा – तुज्यात देव असल काही तरी सॉलिड?’

अरे हे सगळंच खूप अतिशयोक्ती होतंय. तू जशी चंद्राची कोर, मध्यरात्री लाजाणारी चांदणीे, शुक्र-नेपचून आणि नाचणारा मोर-पडणारा पाऊस हे पण लिहता येईल – पण म्हणलं मी काय गॅलिलिओ नाही आणि ना की हवामान खात. जसे हवामान खात्याने अंदाच चुकतात तसेच माझ पण चुकतात, लिहीताना, तुझ्या अदा विषयीे. गॅलिलिओ ला अवकाशाने मोहनी घातली होती, म्हणून त्याने जगाच्या बाहेर पण एक जग शोधल, आणि मी तुझ्यात.

आता थोडे फिल्मी, तू जाम भारी होती यार- जसे की, तू समोर दिसली तरी श्वास अडकायचा आणि हृदयात एवढी धडधड होत होती कि अंगात हार्ले डेव्हिडसन आल्या सारखी वाटायची. काय ते सेकंदाच आपले डोळे एकमेकांना मिळने आणि तिथेच माझ्या हृदयाची हालचाल शून्य होणे. तिथून पुढे तू ते हसून डोळे हळूच काढून घेणे आणि मग एवढी माझी अवस्था एवढी वाईट होणे कि मेंदूत पण काहीतरी धडधड जाणवणे. प्रेमात पडल्यावर डोकं काम करत नाही, आणि माणूस काही कामा चा राहत नाही – कामावरून आठवलं वेळ झाली, थांबावं लागेल. भलतंच काही तरी लिहून ठेवलंय – तू जर वाचलं तर आवडेल का नाही माहीत नाही!!

ते पहा रात्र जात नव्हती म्हणून लिहायला घेतलं आणि लिहता लिहता आता तर पहाट पण झाली. रात्र भिर्ती आहे, माझ्या प्रेमासारखी, काही सूर्य किरण पडल्यावर पळून जाऊ लागली.

आज कालच्या प्रेमाचं पण असच असत – ते रात्री एवढंच, आणि रात्रीच भरभरून येते – उजेडाची भीती वाटते त्याला, करण ते लोकांना दिसत. खूपच खरे असेल तर काय ते आपलं प्रेम दुपार पर्यंत टिकेल – बाकी बरोबर डोक्यावर रखरखत ऊन आल्यावर सावली पण पायाखाली गायब होऊन जाते तर तुझे काय भरोसा की तू टिकेल!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s